jenta på steinen

nett her
på denne kvite steinen
under desse greinene
mellom einebuskane
i myrullsenga
sat ho
jenta

ho retta på sokkane
og knytte eine skoen
tettare på

enno kjenner eg
varmen frå henne
då ho hasta forbi

sommar

som lyden av sukkererter
mot mjølketenner
og den ru tunga di
med grønmost substans
innover i munnen og bak
forbi ganen og nedover

som lukta av bitte små
søte nyss luka gulerøter
ofra for å gje plass
til vokstervilje
og stupid matnytte
som tanken på at alt

ein dag er borte
som det eine
nesten heilt raude
villjordbæret du fann
då du leita etter lommekniven
i graset ved snuplassen

grensa

eg gjekk til endes
gjennom grinda
rundt svingen
fram på kanten

alt som trekkjer meg
bakover
held pusten
eg og
held pusten
her går grensa
ingen tvil om det

så tok eg
eitt steg
til