fridykk

eg stig ned i angsten min
med eit fokus
på fire minutt og førti

leitande etter perla
innerst i ganen til kvithaien
tek prøvar av giftdråpen til
skorpionfisken

eg smyg meg gjennom ein skog
av elektriske ålar

kvar fins ordet
bokstaven
eller om ikkje anna
eit blodig punktum

det irriterande sandkornet
med muterande evner

eg søkjer ei overflate eg kan bryte

på jakt etter pusterommet
å ein gong kunne stige opp
slik
på andre sida av håp